Biyaya

Minsan ako’y nag-iisa,
Sa buhay ay nangungulila,
Minsan sa aking paglalakbay,
Di ko makita ang gabay.

Tinawid ko ang karagatan,
Sa gitna ng unos at ulan,
Buong tapang kong hinarap,
Hamon ng mga pangarap.

Noon una kang makita,
Pungay ng iyong mata,
Ngiti ng iyong labi,
Pumawi sa mga hapdi.

Ligaya na iyong taglay,
Sa salapi di maibigay,
Tuwa na iyong dala,
Buhay ko’y naging masigla.

Sa buhay na puro mali,
Sa pusong laging sawi,
Ikaw pala ang biyaya,
Nang langit at tadhana.

(NOTE: “Biyaya” means blessing. This speaks how great a blessing it was when my son was born. If I could turn back the hand of times, I will choose no more nobler or greater choice than to be his father over and over again.)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s